Onze Pep was gisteren in eindhoven en doet verslag van psv – AJAX

Ik ben er aan gewend om voor een wedstrijd tegen psv uit vroeg op te moeten staan. Dit jaar werd echter weer een record verbroken. Ondanks dat ik gewoon in Amsterdam woon ging m'n wekker al om kwart voor 7 en dat op een zondagmorgen. Je moet wat voor je club over hebben zullen we maar eggen en met frisse tegenzin meldde ik me rond half 9 bij de Arena. Dat ik er niet zo’n zin in had kwam echter niet alleen door het vroege tijdstip van vertrek, ook het vooruitzicht van anderhalf uur in de trein en een griepje dat me al een weekje bezig houdt droegen daar flink aan bij. Eenmaal bij het stadion aangekomen en na wat geouwehoer met de jongens was die tegenzin gelukkig weer weg. We gingen weer eens richting Eindhoven en ook al winnen we daar niet vaak, de stemming in de trein was bijzonder goed te noemen. Ik had zelfs wat minder last van mn griepje en kreeg warempel zin in een lekker middagje voetbal. Het uitvak was lekker vol al konden er nog wat meer mensen in, als ze ons die kaarten tenminste weer eens gaan verkopen. Toch werd er al vroeg gezongen en kwamen de Ajacieden onder luid applaus het veld op. Ook het stadion van de Lampies werd vlak voor tijd wat voller en de wedstrijd kon dan ook gaan beginnen.

AJAX begon zoals de laatste weken weer eens zeer zwak aan de wedstrijd. Al na 2 minuten stonden we, na een enorme fout in de verdediging, dan ook al met 1-0 achter. Het middenveld van PSV trok ons middenveld keer op keer uit elkaar en we waren enkel achter PSV aan het aanhobbelen. Toen Boilesen uiteindelijk weer achter Lens aan moest rennen werkte zijn hamstring niet meer mee en ging die geblesseerd naar de grond na licht contact met diezelfde Lens. Boilesen moest de wedstrijd verlaten wat betekende dat Enoh als verdedigende middenvelder ging spelen en Anita linksback kwam te staan. Zoals wel vaker begon AJAX zich te herstellen in het tweede kwartier en er ontstonden wat kleine kansjes. Na een goede dertig minuten resulteerde een voorzet van Van der Wiel in een botsing van de keeper van PSV met z'n eigen verdediger. Aangezien de trieste aftocht van Boilesen gepaard ging met veel gejuich en gezwaai en gezang van het Eindhovense publiek konden de Ajacieden het ook niet laten om hier even op te reageren. Al snel bleek echter dat het vrij ernstig was en dus ging het uitvak verder met het toezingen van de eigen ploeg. Ondanks de blessure van de keeper was de sfeer in het uitvak toen ook top. De moraalridders in Nederland vonden het echter weer nodig, om een liedje wat in elk stadion bij elke willekeurige speler die blijft liggen na een overtreding/ongeluk, uit te lichten en aan walgelijk gedrag te koppelen. Ach de mensen in Nederland haten ons toch al dus who cares zou ik zeggen. Ik vond de stemming in het uitvak top en we hebben dat hele stadion van de Lampies weer compleet weggezongen! In de 15 minuten extra tijd die volgde wist AJAX gelijk te maken via Sigthorsson die weer een sterke wedstrijd aan het spelen was. Zoals gebruikelijk waren de Lampies weer flink aan het zeuren bij de zeer zwak (thuis)fluitende Kuipers. Deze keer keurde die het doelpunt echter goed zodat we met 1-1 gingen rusten.

De tweede helft ging gelijk op met wat kansen voor zowel AJAX als psv. Na een domme fout in de verdediging van Van der Wiel ging de bal echter op de stip. Na het nemen van deze penalty was de 1-2 een feit en moesten we wederom op jacht naar de gelijkmaker. AJAX raakte echter om een of andere duistere reden compleet van slag en de ene na de andere bal werd gewoon ingeleverd waardoor psv een aantal opgelegde kansen wist te creëren. Vooral over onze linkerkant werd Daley Blind, die de geblesseerde Anita was komen vervangen, keer op keer zoekgespeeld. Het is dat er na al de blessures geen andere keus meer was maar Blind kan echt niet op deze positie spelen. Op dit moment was Dmitry Bulykin reeds in het veld gekomen voor de ook licht geblesseerde Sigthorsson. Hij viel erg sterk in en won zowaar duels in de voorhoede. Dit resulteerde dan ook in een aantal kansen op de 2-2 die echter niet werden afgemaakt. Gelukkig voor ons wist de beste man zelf een voorzet van Van der Wiel wel op waarde te schatten en kwam zo’n tien minuten voor tijd de 2-2 toch nog op het scorebord. Zoals altijd een heerlijk gevoel en uiteindelijk zelfs nog een kans op de drie punten maar het schot van Eriksen werd gepakt. Met een gewonnen punt in de zak dus weer met de trein terug naar Amsterdam. Het voetbal van AJAX was echter wederom niet om naar huis te schrijven en dit moet echt beter gaan worden. Er ontbreekt nog te veel een duidelijke lijn in het spel en te veel mensen zijn niet gepositioneerd op hun juiste plaats. In de komende week kunnen we gelijk al zien of we wat vooruitgang gaan boeken als Twente op bezoek komt in de Arena. Daarna naar Madrid, ik heb er in ieder geval al zin in, nu de spelers nog!

Mazzel

Pep