| Micky | ||
Datum: 07-10-2009 | Laatste gewijzigd: 07-10-2009 | |
WOENSDAG GEHAKTDAG Woensdag Gehaktdag is de column van Menno Pot, exclusief voor de AFCA Supporters-club. Menno schreef de supportersroman Vak 127 en het nonfictiewerk De Derby. Over twee weken verschijnt weer een nieuwe column. Op woensdag, uiteraard. Micky Ik weet het nog goed. Toen de transfer van Miralem Sulejmani van Heerenveen naar Ajax beklonken was, kreeg ik een sms van K., een bevriende Heerenveen-supporter: "Wat een geld voor een pikkie van 19! Speelt pas één seizoen in het eerste, waarvan hooguit zes maanden goed!" Die sms zette me aan het denken. K. hoorde te balen als een stekker van dit immense verlies! Ik vond zijn tevredenheid nogal... verdacht. Ajax had ongeveer een miljoen euro betaald voor elke goede wedstrijd die Sulejmani voor Heerenveen had gespeeld, bedacht ik me. Tja. Dan moet je wel héél zeker weten dat je absolute top in huis haalt. Kennelijk wist Ajax dat zeker. Dat was 9 juli 2008. Sindsdien verstreken vijftien maanden. Martin Jol heeft natuurlijk gelijk wanneer hij bezwerend stelt dat Sulejmani pas twintig is, en dus gezien moet worden als een heel jong talent, en niet als een ster. Maar laten we eerlijk zijn: de momenten van genialiteit laten onderhand wel héél lang op zich wachten. Micky gaat op zeker moment vast beter voetballen dan hij nu doet, maar de grote leider van Ajax-1? De architect van het team? Een vormgever waar de club jaren mee vooruit kan, om daarna een klapper van het kaliber Zlatan, Sneijder of Huntelaar te maken? Ik durf onderhand wel een klein weddenschapje aan dat het er niet van gaat komen, en daarmee is hij eigenlijk al een miskoop. Je betaalt immers geen zestien miljoen euro voor een speler die na twee moeizame seizoenen eindelijk uitgroeit tot een speler die weliswaar het verschil niet maakt, maar best goede momenten heeft. Dat is niet genoeg. Sulejmani gaat niet de volgende Ajax-gigant worden. Hij zou al lang en breed door de club zijn afgeschoten als hij een miljoentje of twee, drie had gekost. Het geduld en het vertrouwen van Ajax zijn het geduld en het vertrouwen van de wanhoop. Als Sulejmani - pakweg - 2,8 miljoen euro had gekost, was hij nu vermoedelijk tribuneklant geweest en had hij afgelopen maandagavond misschien met Jong Ajax meegedaan tegen Jong Vitesse/AGOVV (2-0!), als ploeggenoot van George Ogararu, Oleguer, Thimothée Atouba en Rasmus Lindgren. Of hij was aan Sparta Rotterdam uitgeleend, samen met zijn mattie Darko Bodul. (Ben ik de enige die hardnekkige verhalen heeft gehoord over de topsportlevensstijl die onze twee jeugdige Joego"s er op na hielden? Mij is door net iets te veel mensen ingefluisterd dat ze, zonder noemenswaardige sturing van Ajax, leefden volgens de drie P"s: pizza, priklimonade en Playstation. Maar dat is vast allemaal onzin.) Het aankoopbeleid van Ajax heeft de laatste jaren niet echt blijk gegeven van zoiets als een visie, dat is bekend. Bij Ajax draaien ze daar ook niet omheen. Waarom zouden ze? Al die miskopen werden gedaan door bestuurders en trainers die alweer weg zijn. Martin Jol heeft al eens laten terloops opgemerkt dat hij graag nog enkele aankopen had gedaan, maar dat er helaas niet veel meer mogelijk was omdat er een "erfenis uit het verleden" was (oftewel: omdat Marco van Basten zo veel geld door de plee heeft gespoeld dat de handrem erop moet). Door die "erfenis" was het "salarishuis" van Ajax inmiddels een ietsepietsie aan de forse kant geworden. Het was een soort salariswolkenkrabber geworden, als het ware. (Schitterend voetbalmodewoord, trouwens: salarishuis. Ik volg Ajax sinds 1983 en had nog nooit iemand "salarishuis" horen zeggen todat Jol en Van den Boog het zeiden. En ja hoor: nog diezelfde week zaten alle Hans Kraayen en Humberto Tannen met ernstige kennersgezichten over het "salarishuis van Ajax" te zwetsen. Als ik bij een voetbalclub werkte, zou ik er een sport van maken: rare jargonwoorden verzinnen en dan kijken wie het op tv na gaat zitten papegaaien. Voetzoekerscouting. Parapluspeler. Snelkooktraining. Kun je lachen.) Vervelend natuurlijk, die "erfenis" van Van Basten, maar de eerlijkheid gebiedt welt e zeggen dat Martin Jol zelf ook al wat curieus volk in huis heeft gehaald. Ik ben blij dat hij onze trainer is, hoor. Echt waar. Maar wat dacht hij in vredesnaam voor meesterzet te doen toen hij Thimothée Atouba onderdak bood in ons salarishuis? Een bevriende Spurs-fan uit Londen vroeg me wat Ajax in godsnaam met die clown moest, en tot nu toe is dat een vrij treffende woordkeus gebleken: clown. Martin Jol heeft bij Spurs én bij HSV met hem gewerkt, dus hij zou toch moeten weten waarom Atouba bij die clubs nooit echt basisspeler werd. Ik zou Jol over een maandje of zeven, als Atouba weer weg is, wel eens op de man af willen vragen wat dat nou precies te betekenen had. Zelfde verhaal voor Kerlon de Zeehond, trouwens. Miralem Sulejmani zal wel langer de tijd krijgen. Prima. Wie weet wordt hij, op zijn manier, nog waardevol. Bovendien zijn er niet zo veel spelersnamen die je kunt scanderen op een melodie van The White Stripes. Maar ik vrees toch dat het verhaal van Seven Nation Army uiteindelijk ook het verhaal van Sulejmani zal zijn: een strijdbaar begin ("I"m gonna fight them off! A seven nation army couldn"t hold me back!"), maar een aftocht met stille trom. "All the words are gonna bleed from me and I will sing no more. And the stains coming from my blood tell me: go back home." | ||
Terug naar columns | ||







