Datum: 21-01-2010

Laatste gewijzigd: 21-01-2010

WOENSDAG GEHAKTDAG

Woensdag Gehaktdag is de column van Menno Pot, exclusief voor de AFCA Supporters-club. Menno schreef de supportersroman Vak 127 en het nonfictiewerk De Derby.
Over twee weken verschijnt weer een nieuwe column. Op woensdag, uiteraard.

The price you pay

Ik kon een glimlachje vol leedvermaak niet onderdrukken toen ik gisteren in de Volkskrant las dat de KNVB de kaarten voor de drie WK-groepsduels van het Nederlands elftal aan de straatstenen niet kwijt kan. Van de 22.000 beschikbare kaarten zijn er pas 7.500 verkocht. Mooi zo.

Ik weet natuurlijk ook wel dat het geen boycot betreft, maar gewoon een optelsom van praktische, Hollandse overwegingen. Zuid-Afrika is niet naast de deur, we zitten in een financiële crisis en veilig is het er ook al niet: na de oranje Vikinghelm (EK Zweden), het oranje Vrijheidsbeeld-kroontje (WK Verenigde Staten), de oranje bobbyhelm (EK Engeland) en de oranje Lederhosen (WK Duitsland) schijnen er in de aanloop naar het WK in Zuid-Afrika oranje kogelvrije vesten op de markt te komen.

Trouwens: ik word geloof ik nog liever kapotgeschoten in een township van Johannesburg dan dat ik me blauw betaal om een paar uur in een voetbalstadion naar een symfonieorkest van duizenden vuvuzela′s (of venezuela′s of viezevulva′s, of hoe heten die krengen) ga zitten luisteren. Maar dat is een ander verhaal.

Mijn punt: een organisatie die het euvele lef heeft om voor het goedkoopste kaartje 56 euro te vragen, mag van mij in de plomp springen. Dat soort lui gun ik een financiële implosie van het fatale soort. Ik moet erom grinniken dat het volk lekker thuisblijft, al is het dan niet om principiële redenen.

Nou goed, laten we het over Ajax hebben. Een kleine stap, nu we het toch over ridicule kaartjesprijzen hebben.

Het moet toch niet veel gekker meer worden? Vanmorgen bestelde ik twee kaartjes voor Ajax - Juventus, voor twee Engelse vrienden van me. Zuid eerste ring, zo′n beetje de goedkoopste plekken in het stadion. 37 euro per kaart. En over wat voor pot voetbal heb je het dan? Als een Champions League-finale tussen FC Barcelona en Manchester United een Formule I-race op het stratencircuit van Monaco is, dan staat Ajax - Juventus anno 2010 ongeveer gelijk aan een race Achteruit-Met-Caravan bij de Tros, met commentaar van André van Duin.

Nog triester: een week eerder vroegen een paar (Nederlandse) vrienden of ik twee kaartjes voor Ajax - Twente voor ze wilde kopen. De nog beschikbare kaarten varieerden in prijs van 49 tot 89 euro. Hun reactie: "Nou, laat dan maar, het moet wel leuk blijven."

Het ging in dit geval niet om de goedkoopste vakken, maar niettemin: ik word echt onpasselijk van het idee dat er stoeltjes bestaan waar je voor 89 euro op mag zitten tijdens een potje voetbal in de Nederlandse Eredivisie. Voor dat bedrag kun je een avond tafelen in een restaurant met een Michelinster.

"We zijn nog steeds goedkoop in vergelijking met andere Europese clubs," is de standaard reactie van Rik van den Boog als het over dit onderwerp gaat. Ik weet niet op welke clubs hij dan doelt, maar in elk geval niet op de nummers drie van Portugal of Roemenië, om maar eens twee competities te noemen die hoger op de plaatsingslijst van de UEFA staan dan Nederland.

In een recent interview had Van den Boog best wat zinnige dingen te zeggen (vooral over de interne organisatie), maar hoe hij over de kaartprijzen praatte... ik vond het om eerlijk te zijn weerzinwekkend. Vrije vertaling van zijn woorden: "Ik begrijp de klachten wel, maar helaas jongens: we gaan de komende tijd tóch aftasten hoe ver we kunnen gaan met die ticketprijzen."

Dat is niet alleen intens onsympathiek, maar ook nog eens heel dom. Elk kaartje drie euro duurder maken, levert Ajax krap een ton extra op bij 30.000 toeschouwers. Bruto. Zelfs al doe je dat tien keer; je helpt de club nog geen millimeter verder met dat soort bedragen. Wat je bij je trouwe aanhang aan loyaliteit en goodwill verspeelt, is vele malen kostbaarder. Ik constateer om me heen dat het lijntje bij veel trouwe supporters op het punt van breken staat: men pikt het domweg niet meer.

Ajax speelt hoog spel. De club neemt een zware hypotheek op de loyaliteit van de trouwe aanhang en daar moet verrekt snel iets tegenover komen te staan, want anders taaien de loyale stakeholders af en klapt de bodem onder de hele financiële huishouding vandaan. Het is een kwestie van tijd en ik weet niet eens zeker of ik het erg zou vinden.

Je zou het ze bijna gunnen, onderhand.

Hoewel... Dat laatste zinnetje neem ik terug. Nu nog wel. Maar de rest niet.

P.S.: Ik schrijf bittere columns de laatste tijd. Dat valt mij zelf ook op. Ik kan er helaas niets anders van maken; ik reageer gewoon op actuele feiten, ik zuig ze niet uit mijn duim. Ik nodig Ajax van harte uit om mij weer eens wat actuele feiten voor een jubelcolumn aan te reiken. Ik beloof dat ik die dan zal schrijven.